روش فکری علی بن ابی طالب( 2 )

پسرم!

...و بدان كه راه دور و درازى در پيش دارى، و اين راه را كه همانا سعادت ابدى است بايد با سختى و دشوارى بپايان آرى.

نیکی

از نيكى كردن غافل مشو، و توشه راه آخرت را پيشاپيش بفرست و پس از آن خودت به دنبالش برو.

طاقت بشری

بيش از طاقتت بار روى پشتت مگذار، زيرا وبال سنگينى آن گردنگيرت مى شود.

دستگیری از مستمندان

هر گاه در ميان مستمندان كسانى را يافتى كه كمكت كنند و توشه ات را از دنيا تا آخرت برايت بر دوش بكشند، و در روز رستاخيز كه بدان نيازمند هستى تحويلت بدهند، بى درنگ فرصت را غنيمت بشمار، و با دستگيرى از آنان بارت را به دستشان بسپار،

و تا مى توانى بيشتر به درد دلشان برس و بهتر تيمارشان كن. چه بسا بعدها دنبالشان بگردى و هيچكدامشان را نيابى!

نیازمندان

اگر نيازمندى در دوران توانگريت وامى از تو خواست هماندم به او بده، تا در روز تنگدسيت آن را به تو باز گرداند.

راه بهشت و دوزخ

و بدان كه گردنه سختى در پيش دارى هر كه بارش سبكتر است، وضعش از آنكه بارش سنگين تر باشد بهتر است، و در چنين گردونه اى حال كندرو، خيلى بدتر است از تندرو. و تو از اين راه ناگزير يا به بهشت مى روى و يا به دوزخ! پس تا هنوز اين راه را نرفته اى كارهاى نيكت را پيشتر بفرست، و منزل را قبل از اينكه وارد آن بشوى آماده ساز. چه، بعد از مرگ ديگر جاى گله گزارى نيست، و براى بدست آوردن خشنودى خدا نمى توان به دنيا بازگشت.

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم بهمن ۱۴۰۱ ساعت 13:37 توسط امیر تهرانی  |